Chińska herbata sprzedana za ponad 70 tys. dolarów 

Specjalny pojemnik wypełniony 330 gramami suszonych liści chińskiej herbaty Pu-erh Blue Label z 1950 r. został sprzedany za 71,6 tys. dolarów podczas aukcji Sotheby’s organizowanej w grudniu zeszłego roku w Hong Kongu.

Reklama

Susz pochodził ze szczególnie rzadkiej partii wyprodukowanej w okresie komunalizacji zakładów produkcyjnych herbaty w Chinach i fakt, że osiągnął tak zawrotną cenę, nie jest odosobnionym przypadkiem.

Liam Gui, ekspert ds. napojów inwestycyjnych z chińskiego oddziału domu aukcyjnego Poly Auction zauważa w rozmowie z „South China Morning Post”, że w ciągu ostatniej dekady przeciętna cena pojemnika wiekowej herbaty Pu-erh wzrosła nawet dziesięciokrotnie.

– Kiedy zaczynaliśmy aukcje herbaty w 2010 r., rynek nie był gotowy. Nie dysponowaliśmy wiarygodnym źródłem pochodzenia wiekowych herbat, ani nie mieliśmy wystarczającej liczby ekspertów, by je badać. Ale około pięć lat temu ludzie ponownie zaczęli wyrabiać w sobie nawyk picia Pu-erh, w związku z czym zauważyliśmy zwiększony napływ kolekcjonerów z Tajwanu, Hongkongu i innych części świata – mówi Gui.

Herbata Pu-ehr - najlepszy smak i dobra inwestycja 

Na świecie istnieje ponad 20 tys. gatunków herbaty, ale to właśnie Pu-ehr uważany jest przez miłośników i koneserów za jedną z jej najlepszych odmian. Tradycyjnie uprawia się ją w chińskiej prowincji Yunnan, a napar z tamtejszych liści charakteryzuje się niezwykłą delikatnością i licznymi właściwościami zdrowotnymi.

Pu-ehr jest też jedną z najbardziej drobiazgowo skategoryzowanych odmian, ponieważ jej historia sięga jeszcze początków panowania dynastii Qing w XVII wieku, kiedy to napój stał się niezwykle popularny w Chinach.

Aktualnie na rynku inwestycyjnym wyróżnia się trzy rodzaje Pu-ehr pochodzące z trzech epok: epoki antycznej, czasów formowania się Chińskiej Republiki Ludowej, gdy komunalizowano zakłady produkcyjne herbaty, oraz z czasów po roku 1970.

Wiekowe pochodzenie herbacianych liści wpływa jednak tylko na część ich ostatecznej wartości - równie istotne jest także to, w jakich warunkach liście były przechowywane.

– Jeśli herbata nie jest właściwie przechowywana, staje się bezwartościowa – mówił w rozmowie „South China Morning Post” Henry Yeung, dyrektor zarządzający luksusowej sieci handlującej herbatą Sun Sing Tea.

Herbata Pu-ehr datowana na 1994 rok / Sotheby's Herbata Pu-ehr datowana na 1994 rok / Sotheby's

Eksperci od herbaty 

Według Yeunga pojemniki, w których znajdują się liście, muszą być perfekcyjnie odizolowane od światła, wilgoci oraz zewnętrznych zapachów. To jednak stwarza dodatkowy problem - eksperci badający autentyczność herbaty nie mogą otworzyć tych pojemników, by nie zmniejszyć wartości badanego produktu. Muszą więc opierać się jedynie na zapachu liści i jakości samego pojemnika, a to z kolei wymaga zaawansowanej wiedzy i praktyki.

– Jeśli pojemnik ma grubszy papier, to znaczy, że został wyprodukowany w latach 70. lub 80., jeśli cieńszy – w 90. Przyglądamy się również kolorowi atramentu na etykietach i jednostkom wagi – dodał Yeung.

Wreszcie ostatnim czynnikiem wpływającym na wartość herbaty są też pogarszające się warunki klimatyczne, przez które wysokiej jakości susz stanie się coraz rzadszy i spowoduje naturalny zwrot koneserów w kierunku bardziej wiekowych odmian.